Na koniec prac w 1748 kościół powiększył się o kaplicę z kryptą i zakrystię, a dach został pokryty gontem. W tym też roku kościół został konsekrowany. Tuż obok wybudowana została dzwonnica, z dwoma dzwonami, a całość otoczono murem. Świątynię konsekrował 6 sierpnia 1748 sufragan krakowski, biskup Michał Ignacy Kunicki.
W kościele znajdowało się 5 ołtarzy: główny, złocony, z obrazem Przemienienia Pańskiego, św. Mikołaja, Najświętszej Marii Panny w ołtarzu bocznym od strony północnej św. Katarzyny (zamiennie z obrazem przedstawiającym św. Barbarę) w ołtarzu bocznym od strony południowej, św. Józefa.
W 1881 Wojciech Eliasz namalował dla kościoła obraz Najświętsze Serce Pana Jezusa, który zawieszono w ołtarzu głównym zamiennie z obrazem Przemienienie Pańskie. Odnowiono również obraz św. Józefa. W 1887 zakupiono m.in. konfesjonały oraz brązowy świecznik. W czasie pierwszej wojny światowej Austriacy skonfiskowali dzwony, które zostały zastąpione nowymi w latach 1919 i 1923 ufundowanymi dzięki datkom społecznym. W tym czasie ks. Wojciech Kamusiński był proboszczem parafii i sprawował tę funkcję przez 51 lat (1917-1968).