Pierwiastki mogą mieć po kilka, a nawet kilkanaście izotopów. Przykładowo wodór ma trzy naturalne izotopy: prot: 1H – ma jeden proton i nie ma neutronów; jest trwały deuter: 2H (D) – ma jeden proton i jeden neutron; jest trwały tryt: 3H (T) – ma jeden proton i dwa neutrony; jest nietrwały.
Różnica między izotopem a nuklidem Nuklid to typ jądra atomowego lub atomu o określonej liczbie protonów i neutronów w jądrze, na przykład węgiel-13 (), mający 6 protonów i 7 neutronów. Te dwa terminy są więc bardzo podobne, lecz koncept nuklidu (określający pojedynczy typ jądra atomowego) kładzie większy nacisk na właściwości jądra atomowego, podczas gdy koncept izotopu kładzie nacisk na właściwości chemiczne, nie jądrowe. Jako starszy i szerzej znany termin, izotop jest wciąż używany w niektórych kontekstach, w których bardziej trafny byłby termin nuklid, na przykład w medycynie nuklearnej. Liczba neutronów silnie wpływa na właściwości jądrowe, lecz jej efekt na właściwości chemiczne jest nieistotny dla większości pierwiastków. Nawet dla najlżejszych pierwiastków, których stosunek liczby neutronów do liczby atomowej zmienia się najbardziej, efekt ten jest względnie niewielki, a znaczny jest tylko dla wodoru i helu. Dla wodoru, efekt izotopowy jest na tyle duży, że silnie wpływa na systemy biologiczne.