1555 komandor joannitów poznańskich Andrzej Węgorzewski zawarł ugodę polubowną ze Stanisławem Objezierskim plebanem objezierskim dotyczących zaległych od trzech lat danin dla parafii w Objezierzu oraz z łąki ślepuchowskiej. Łąka ta należała do uposażenia plebana w Objezierzu, a pleban zrzekł się praw do należnego mu od trzech lat siana. Z tytułu zabranych przez komandora dziesięcin Objezierski miał otrzymać dwa małdraty żyta oraz jeden małdrat owsa należnych mu tytułem mesznego z 5 łanów w Ślepuchowie. Objezierski otrzymać miał 15 ćwiertni (łac. zapis "mensura alias czwierthnie"), tj. po 7,5 ćwiertni żyta i owsa, a z młyna w Chrostowie o jednym kole wodnym 4 ćwiertnie żyta zaległe od 4 lat, czyli za każdy rok po jednej ćwiertni. Wszystkie te daniny komandor miał zapłacić w terminie 3 tygodni. Objezierski skwitował też komandora z 25 florenów kosztów sądowych. W 1556 komandor joannitów Andrzej Węgorzewski dał swojemu bratu Janowi, wykupione przez siebie, sołectwa we wsiach należących do konwentu, w tym m.in. w Ślepuchowie.