W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Śmicz znalazł się po stronie zachodniej, poza terenem plebiscytowym. W latach 20. XX wieku przy głównej ulicy w Śmiczu powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej (rozbudowany po II wojnie światowej). W 1922 wzniesiono remizę ochotniczej straży pożarnej.
W okresie II wojny światowej w Śmiczu pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Ciężkowice, Strzemieszyce, Sławków, Ślemień, Sosnowiec, Katowice, Myszków, Zawiercie i Trzebinia. Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Mieszkańcom Śmicza, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa.
W latach 1945–1950 Śmicz należał do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś była siedzibą gminy Śmicz, a w latach 1954–1972 należała do gromady Kolnowice. Podlegała urzędowi pocztowemu w Ścinawie Małej. We wsi funkcjonował punkt sanitarny Polskiego Czerwonego Krzyża.