W 1512 opat lubiński oraz mieszczanie święciechowscy poskarżyli się królowi polskiemu Zygmuntowi Staremu, że władze miasta Wschowy zakazują im handlować solą, co jest sprzeczne ze starym zwyczajem. Król polecił rozpatrzyć spór wyznaczonym komisarzom, a władze miasta Wschowy przedstawiły w ramach dowodu wspomniany dokument wystawiony przez króla Kazimierza Jegiellończyka z 1462. W 1543 król Zygmunt potwierdził dokument z 1469 w sprawie jarmarków. W 1546 tenże król oświadczył, że na mocy dawnych przywilejów księcia wielkopolskiego Władysława Laskonogiego należące do klasztoru lubińskiego oraz miasta Lubiń, Krzywiń i Święciechowa wolne są od obowiązku dostarczania podwód. W 1549 król polski Zygmunt August zwolnił mieszczan Święciechow od wszelkich podatków na 10 lat, którzy zostali poszkodowani w pożarze miasta. W 1572 Zygmunt August zwolnił wieczyście mieszczan Święciechowy i Krzywinia od obowiązku dostarczania podwód. Mieszczanie wcześniej zostali skazani na 150 złotych kary za niedopełnienie tego obowiązku, ale okazawszy stare przywileje księcia wielkopolskiego Władysława oraz króla Zygmunta Starego, wykazali przed sądem, że są od niego wolni.