Święck Wielki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Wysokie Mazowieckie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Dąbrowie Wielkiej.
Historia Wieś nad rzeką Brok, wzmiankowana w dokumentach w XIII w. jako Swantsko. Wtedy też stanowiła prawdopodobnie uposażenie pobliskiego grodu i kościoła w Święcku-Strumianach.
Na początku XV w. osiedli tu rycerze herbu Ślepowron. Starsze herbarze mówią o herbie Swienczyc. Później przyjęli oni nazwisko Święcki. Spis podatkowy z 1580 r. wymienia największą liczbę takich nazwisk w całej parafii Dąbrowa Kościelna. Wielu Święckich podpisało się pod dokumentem elekcji króla Jana III Sobieskiego. Feliks Święcki został regentem ziemskim, podlaskim w roku 1788.
W roku 1827 miejscowość liczyła 42 domy i 269 mieszkańców.
Pod koniec wieku XIX wieś należała do powiatu mazowieckim, gmina Szepietowo, parafia Dąbrowa Wielka. Posiadała 800 mieszkańców, 1148 mórg obszaru, młyn wodny i wiatrak.