thumb|290px|Tadeusz Kościuszko jako generał lejtnant wojsk koronnych w czasie wojny polsko-rosyjskiej 1792 Bitwa pod Dubienką miała miejsce 18 lipca 1792 w czasie wojny polsko-rosyjskiej.
Pięciotysięczny korpus generała Tadeusza Kościuszki, wyposażony w 24 działa, starł się z liczącym 25 tys. żołnierzy korpusem rosyjskim pod wodzą generała Michaiła Kachowskiego.
Przygotowania Cofający się z Wołynia książę Józef Poniatowski (ok. 25 tys. żołnierzy i 42 działa polowe) przeprawił się przez Bug i 8 lipca zatrzymał się w Dubience. Tutaj otrzymał rozkaz obrony linii Bugu od Dubienki do Włodawy. Poniatowski postanowił bronić przeprawy stosując kordonowy system obronny i w tym celu rozciągnął wzdłuż brzegów rzeki własną dywizję oraz dywizję M. Wielhorskiego. Jedynie Tadeusz Kościuszko trzymał swą dywizję skoncentrowaną pod Dubienką na trzykilometrowym froncie między wsiami Wola Habowa a Uchańka. Dysponował on 5300 żołnierzami, w tym 7 batalionami piechoty i 32 szwadronami jazdy oraz 24 działami. Oddziały piechoty to: po dwa bataliony regimentów 3, 5 i 12 oraz jeden batalion z 13 regimentu.