Historia kościoła związana jest silnie z historią Dolnego Śląska. W zależności od władz administracyjnych zmieniała się religia głoszona w świątyni; za panowania Habsburgów – katolicka, a po 1770 roku – ewangelicka. Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z XIV wieku. Obecna, późnogotycka forma wzniesiona została na przełomie XV i XVI wieku; z tego okresu pochodzi m.in. południowy, profilowany portal, stanowiący wejście do nawy. W XVIII wieku dokonano rozbudowy kościoła i zamontowano istniejący do dziś brązowy dzwon z warsztatu Christiana Demningera.
Szafowy ołtarz składa się z rzeźbionej, nieruchomej części środkowej oraz dwóch ruchomych skrzydeł, ozdobionych rzeźbą na awersie i malowidłami na rewersie; kompozycja tych ostatnich oparta jest na takim samym schemacie i zawiera po dwie sceny na każdym skrzydle. Został wykonany z drewna polichromowanego, a następnie pozłocony. Zastosowano ograniczoną gamę barwną – ciepłe kolory to czerwień i brąz, a chłodne – błękit, lazuryt miedziowy, zieleń miedziowa czasem złamana szarością, czerń, szarość oraz biel ołowiana. Część centralną wypełnia scena przedstawiająca Najświętszą Maryję Pannę z Dzieciątkiem, stojącą pomiędzy św. Anną i św. Martą.