i podaje, że książę pomorski Grzymisław nadał sprowadzonemu przez siebie zakonowi rycerskiemu joannitów niezbędne dla jego egzystencji uposażenie, między innymi dziesięciny z książęcej wsi TaszewoGrzegorz M., 1999, "Świecie i księstwo świecko-lubiszewskie w świetle dokumentu księcia Grzymisława z 11 listopada 1198 r." w: "Świecie i ziemia świecka w 800-lecie istnienia", praca zbiorowa, Bydgoszcz. Być może na przełomie XIII/XIV wieku wieś przeszła w ręce rycerskie - taką własnością było Taszewo w 1338 r. Pierwszym znanym rycerzem - właścicielem dóbr był Mikołaj z Taszewa (1390 r.). Następnie wieś należała do Jaśka (1406 r.) i Tomasza (1411 r.), który pieczętował w Toruniu 1 grudnia 1411 r. traktat pokojowy kończący Wielką Wojnę z Zakonem Krzyżackim. W ciągu następnych stuleci Taszewo miało kilku właścicieli, między innymi: Konarscy (lata 1598-1694), Kospot-Pawłowscy (lata 1694-1812). Po wojnach napoleońskich majątek sprzedał Ignacy Pawłowski za 40 tysięcy talarów Ksaweremu Nositz-JackowskiemuMaercker H., 1886 - 1888, "Eine polnische Starostei und ein preussischer Landratskreis. Geschichte des Schwetzer Kreises 1466-1873", Zeitschrift des Westpreussischer Geschichtsvereins, Bd. 17-19. Dla dziejów wsi ważnym momentem stało się nabycie majątku w 1855 r. przez rodzinę Wisselink, która trzymała dobra do 1920 r.