mały|250px|Łodygi bluszczu pospolitego wspinające się po zdrewniałej łodydze (pniu) buka zwyczajnego Łodyga – osiowa część rośliny naczyniowej, która wraz z umiejscowionymi na niej liśćmi, pąkami, kwiatami i owocami stanowi pęd. Powstaje w wyniku podziałów i różnicowania komórek stożka wzrostu.
Funkcje podtrzymuje liście, kwiaty, owoce, wznosząc je na wysokość umożliwiającą skuteczniejsze korzystanie ze światła, zapylanie, rozsiewanie, przewodzi wodę i sole mineralne z korzenia, a asymilaty z liści do pozostałych organów, magazynuje substancje odżywcze, wodę i sole mineralne, łodygi zielone (niezdrewniałe) biorą udział w procesie fotosyntezy.
Warunki bytowania determinują w znacznej mierze funkcje łodygi, w tym głównie stosunek funkcji mechanicznej do transportowej, np. układ mechaniczny łodyg roślin wodnych jest przystosowany do falowania i prądów, transport wody jest natomiast znacznie ograniczony lub nie występuje w ogóle; w przypadku łodyg podziemnych (kłącza, rozłogi) zarówno funkcja mechaniczna, jak i transportowa jest znacznie ograniczona.