Ta sprzedaż była potwierdzona przez dokument księcia Bogusława X wystawiony w Wolinie. W 1603 roku Trzebieszewo zdziesiątkowała epidemia dżumy.
5 marca 1945 roku o 14:00 mieszkańcy Trzebieszewa zostali zaskoczeni pojawieniem się radzieckich czołgów. Tylko dwie rodziny ewakuowały się przez Świniec. 24 grudnia 1945 roku dojechał do Trzebieszewa transport repatriantów z Brzozdowiec wraz z księdzem Michałem Kasprukiem. Tego samego dnia odprawiono pierwszą polską mszę w domu jednych z repatriantów.
W miejscowości w 1945 roku znajdowały się : kościół, dworek szlachecki, młyn, kuźnia, wiatrak (na górce prowadzącej do Świńca), dworzec kolejowy (przy drodze na Mokrawicę), szkoła, gospoda. Na górce w kierunku Świńca znajdował się także wykonany z drewna pomnik przedstawiający postać z trzema głowami. Pomnik postawiono upamiętniając tragiczną śmierć trzech osób, które zginęły jednocześnie od uderzenia pioruna. Jedna z osób, które poniosły śmierć niosła kosę, która prawdopodobnie ściągnęła uderzenie pioruna.
W odległości około 1 km od wsi w kierunku na Jatki znajdowała się także kopalnia kredy. W miejscu wyrobiska znajdują się obecnie dwa jeziora. Na starych fotografiach widoczne są w kopalni szyny i wagoniki kolejki.