Transakcja ta była kilkakrotnie potwierdzana, w tym w 1315 roku w dyplomie Przemysława. W 1315 roku Trzeciewiec został objęty wielkim przywilejem immunitetowym nadanym przez księcia Przemysława dla posiadłości leżących w obrębie kasztelanii bydgoskiej i wyszogrodzkiej. Nadanie to zwalniało mieszkańców od szeregu obciążeń i pozwalało Cystersom osadzić wieś na prawie niemieckim. Sołectwo znajdowało się wówczas w rękach mieszczan chełmińskich.
Dokument z 1345 roku, wystawiony przez Bogumiła z Kościelca, informuje o odebraniu sołectwa mieszczanom chełmińskim, Konradowi Benisalke i Piotrowi Karolowi, przez opata byszewskiego Piotra. W dokumencie Kazimierza Wielkiego z 1348 roku znajduje się informacja o sporze między klasztorem a Andrzejem ze Służewa, który zakończył się pomyślnie dla klasztoru. W 1349 roku, przy rozgraniczaniu dzierżaw krzyżackich przez króla Kazimierza, Trzeciewiec był wymieniany wśród osad kujawskich. Z 1364 roku pochodzą dwa dokumenty, w których mieszczanie z Chełmna zrzekli się wszystkich praw, jakie niegdyś przysługiwały im do tej wsi.