miasto liczyło 245 domów z 1225 mieszkańcami. Kolejne spisy ludności wykazywały tu: 286 domów – w 1787 roku, 26 domów murowanych i 318 drewnianych z 2026 mieszkańcami – w 1827 r. 20 murowanych i 405 drewnianych domów oraz 2359 mieszkańców, z tego 951 Żydów – w 1856/57 r., 25 murowanych i 341 drewnianych domów oraz 3942 mieszkańców, w tym 2342 Żydów w 1886/87 r. 1600 mieszkańców, w tym 965 Żydów, według spisu z r. 1921.
Relacja Verdmona z 1902 r. (Leonard de Verdmon Jacques) opisana w wydanej monografii tak mówiła o miejscowości: „...obecnie jest to nędzna, niebrukowana mieścina, głośna z największych w Królestwie (kongresowym) jarmarków na konie; te jarmarki oraz rolnictwo i wyrób kożuchów podtrzymują dobrobyt ludności”. W osadzie istnieje cerkiew prawosławna od r. 1882, synagoga murowana, szkoła początkowa, dom schronienia dla starców i urząd gminny.
Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 Turobin liczył 983 mieszkańców i był największą co do liczby ludności miejscowością gminy.
Ludzie związani z Turobinem
Zabytki Kościół pw. św. Dominika Rynek turobiński o wymiarach 100 × 110 m Kaplica pw. św. Marka Gródki – zbiorowa mogiła mieszkańców wsi zabitych przez hitlerowców 1 lipca 1942 Synagoga i dom modlitwy dla kobiet Kaplica cmentarna św.