Było to spowodowane faktem, że w lasach oraz na rolach, które sołtysi i kmiecie z Rokitna dotychczas posiadali oraz, na których mieli swoje uprawy, opat dokonał lokacji wsi i obdarzył ją wolnizną, dając sołtysom z Rokitna jako rekompensatę ostrów Mała Dąbrówka do wykarczowania wraz z prawem do zakładania barci w okolicznych lasach wokół Rokitna i Twiedzielwa. W 1521 opat bledzewski sprzedał sołectwo w Rokitnie i nadał sołtysowi prawo zakładania barci w okolicznych lasach, za co ten zobowiązany był płacić mu kwartę miodu rocznie.
W historycznych księgach podatkowych zachowały się także zapisy dotyczące wsi, pochodzące z XVI wieku. W 1508 pobór podatków we wsi od 4 łanów. W 1509 pobór od 4 łanów i łana sołtysiego. W 1563 pobór od 4,5 łana, 2 łanów sołtysich, karczmy, kowala, dwóch komorników. W 1577 pobór od wsi płacił opat bledzewski. W 1580 od 6,5 łana, 6 zagrodników, kowala oraz pasterza, który posiadał 20 owiec pobór zapłacił opat bledzewski.
W 1554 wybudowano we wsi kościół. W XIX wieku datowano go na podstawie napisu: „fundatum 1554”, który umieszczony był na jednej z belek więźby dachowej, obecnie nieistniejącej.