Najprawdopodobniej były dobrem kameralnym księcia opawskiego, a w roku 1365 księcia karniowskiego. Liechtensteinowie rozpoczęli tam panowanie w 1622 roku. Grunty sprzedane zostały w roku 1640 przez księcia Karola Euzebiusza Liechtensteina tamtejszym mieszkańcom. Pańszczyzna na rzecz księcia jednak pozostała. Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego.
W ręce barona de Brix Uciechowice przeszły w roku 1770, dwadzieścia lat później (1790 r.) wdowa po baronie sprzedała je hrabiemu Siedlnickiemu. Następnym właścicielem (w roku 1839) był hrabia Oppersdorf, którego żoną została córka hrabiego Siedlnickiego i w wianie wniosła majątek. Grunty gminy obejmowały 265 ha. W 1783 r. było tam 9 chłopów, 6 małorolnych i 27 chałupnych, a ogólna liczba mieszkańców wynosiła 122 osoby. W roku 1855 było ich już 313, a po włączeniu do Uciechowic „Dworu Stosz” z Gródczan (1865 r.) znowu ich przybyło i dodatkowo powstało 8 gospodarstw małorolnych.
Od pocz. XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono pług zwrócony w prawo, nad nim dwa ptaki w locie.
Wieś należała do parafii Pilszcz. Nie było w niej kościoła, a jedynie od 1777 roku, usytuowana w środku, kaplica z dzwonnicą, w której nabożeństwa księża odprawiali tylko kilka razy w roku.