W 1795 roku status Uhnina został zmieniony na wieś rządową. W 1827 roku wieś posiadała 61 domów i 349 mieszkańców. Dekadę później na jej obszarze utworzono dobra ziemskie nazwane dobrami Uhnin. Nadano je generałowi Kruzensternowi. W skład dóbr weszły Białka z jeziorem, wójtostwo Białka, sołtysostwo Uhnin, folwark Uhnin, pustka Sojka, wsie Uhnin, Białka i Nietiahy. W drugiej połowie XIX wieku Uhnin (zapisywany także jako Unin) wraz z folwarkiem należał do gminy Dębowa Kłoda.
Według danych spisu ludności w 1921 roku wieś liczyła 81 domów i 466 mieszkańców, w tym 98 katolików, 282 prawosławnych i 86 Żydów. W dwudziestoleciu międzywojennym składała się z Uhnina I, II i III. W 1923 roku ustalono, że wspólnych pastwiskach mogą się paść po 3 konie i po 6 krów z każdego numeru, za złamanie rozporządzenia groziła kara. Liczący 60 ha majątek Uhnina upaństwowiono, wydzierżawił go Włodzimierz Łysińskia po II wojnie światowej w jego obrębie utworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne.
W latach osiemdziesiątrych PGR Uhnin liczyło ok. 1 200 ha. W 1992 powstała pierwsza na lubelszyźnie spółka pracowników PGR która zawarła z ANSK (Agencja Nieruchomości Skarbu Państwa, obecnie Agencja Nieruchomości Rolnych) umowę dzierżawy gruntów b.