Po zlikwidowanej hucie na lewym brzegu rzeki, w pobliżu mostu nad Krutynią, powstało osiedle robotników nazwane Szklarnia Krutyńska (Kruttingsche Glashütte) lub Skliarnia. Była to kolonia drwali-flisaków nad Krutynią (Fluß- Holz-Schläger-Etablissement am Fluß Kruttingen) licząca 22 dymy, należąca do urzędu domenialnego Śmietki (Domänen-Amt Schnitken), w parafii Nawiady (Aweyden), pod zwierzchnictwem króla. W 1818 r. osada liczyła 30 dymów i 299 dusz.
W początku XIX w. nazwa osady została zmieniona na Ukta (później Alt Ukta), a nazwa „Ukta alias Kruttinger Glashütte” widnieje już m.in. na dokumencie z 10.08.1811 r., a także wielu innych urzędowych pismach i dokumentach, i była pisana w kilku wersjach (Huckta, Uckta, Ukta). Etymologia nazwy jest nieustalona, ale na podstawie licznych dokumentów można przypuszczać, że pochodzi od przekształconej pierwotnej niemieckiej nazwy osady: Glashütte → (Hütte) → (Huta) → (Hutka) → Huckta → Uckta → Ukta.