IPv6 () – protokół komunikacyjny, będący następcą protokołu IPv4, do którego opracowania przyczynił się w głównej mierze problem małej, kończącej się liczby adresów IPv4. Podstawowymi zadaniami nowej wersji protokołu jest zwiększenie przestrzeni dostępnych adresów poprzez zwiększenie długości adresu z 32 bitów do 128 bitów, uproszczenie nagłówka protokołu oraz zapewnienie jego elastyczności poprzez wprowadzenie rozszerzeń, a także wprowadzenie wsparcia dla klas usług, uwierzytelniania oraz spójności danych. Protokół jest znany także jako oraz . Głównymi dokumentami opisującymi protokół są oraz .
Według Google, dostęp do IPv6 przez ich użytkowników wynosił we wrześniu 2025 roku 46,45%Jest to średnia wartość z danych z dni od 1 do 30 września 2025. Wartość maksymalna to 49,82% (13 września, sobota), a minimalna to 44,51% (3 września, środa).. .
Wdrażanie IPv6 Pierwsze dokumenty RFC opisujące protokół IPv6 powstały w 1995 roku. W latach 1996–2006 w infrastrukturę Internetu wdrażany był projekt 6bone w formie eksperymentalnej sieci działającej w oparciu o IPv6. Po zamknięciu tego projektu niektórzy dostawcy usług internetowych (ISP) rozpoczęli produkcyjne dostarczanie IPv6 tak samo jak obecnie IPv4;