Żupańskiego, Poznań 1870.
Historycy podają, że pierwszy kościółek drewniany pod wezwaniem św. Jadwigi w Waksmundzie istniał już w I połowie XIV wieku, parafia została erygowana w 1350. Na miejscu dzisiejszego Waksmundu istniała osada około 1250 roku pod nazwą Wilcze Pole. Nazwa Waksmund (dawniej Wachszmuuth, Waxmund) pojawiła się po osiedleniu kolonistów niemieckich na prawie magdeburskim przed rokiem 1334-38. 7 marca 1334 Benedykt – syn Henryka, sołtysa ze Starego Cła – otrzymał z rąk Kazimierza Wielkiego przywilej. Najstarszymi rodami w Waksmundzie były rodziny Waksmundzkich, Ligęza, Żegotków, Cyrwusów, Smętków, Szpilków i Cesaczy. Waksmund wsławił się już kilkadziesiąt lat po założeniu wysyłając na pole bitwy pod Grunwaldem 5 uzbrojonych mężczyzn, za co wieś w ramach uznania króla Władysława Jagieły dostała polanę, nazwaną później Waksmundzką, wraz z lasem na terenie Tatr.
Wieś królewska, położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sądeckim województwa krakowskiego, należała do tenuty nowotarskiejWojewództwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ;