Decyzją biskupa wrocławskiego z 4 sierpnia 1290 całość danin wsi przypisana została biskupstwu wrocławskiemu. Istnienie parafii św. Walentego w Walcach potwierdza dokument z 1330. W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. Wzmianka na temat świętopietrza pochodzi z 1447. mały|lewo|Walce (Walzen) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z 1849 W latach 70. XVI wieku cesarz Ferdynand I przekazał Walce i Biedrzychowice w zastaw Franzowi Schweinichen von Kolbnitz (Franciszek Szwajnoch). W 1574 wspólnota wsi Walce oskarżyła dzierżawcę, że „olszynkę, która między polem naszym [a pańskim] leży, którą my za przodków naszych, jak daleko pamięć sięga, w spokoju używaliśmy, kazał wyrąbać”. W 1585 Schweinichen kupił wieś od cesarza Rudolfa II. mały|upright|Pieczęć Walców (1911) W czasie wojny trzydziestoletniej w 1632 do Walców wtargnęły wojska szwedzkie. Szwedzi spustoszyli wieś, a jej proboszcz został zasztyletowany. W 1675 wzniesiony został pałac w Walcach. W 1679 w Walcach działała szkoła katolicka. W dokumencie z 18 listopada 1700 sporządzonym w Raciborzu jako świadek transakcji wystąpił właściciel Dąbrówki i Walców Wentzel Leonard Rogojsky von Rogossnik. Walce zostały ponownie spustoszone podczas trzech wojen śląskich. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów.