Następna część podboju dokonała się mniej więcej sto lat później pod wodzą Gajusza Juliusza Cezara. Zapis tych wydarzeń znany jest m.in. z relacji samego Cezara, który dokonał analizy prowadzonych przez siebie działań w dziele Komentarze do wojny galijskiej (Commentarii de Bello Gallico). Na przebieg kampanii decydujący wpływ miał zarówno zmysł wojskowy rzymskiego dowódcy, jak i umiejętne rozgrywanie waśni pomiędzy licznymi plemionami celtyckimi (zgodnie z zasadą „dziel i rządź”). Sytuacji Galów nie ułatwiało też północne zagrożenie ze strony plemion germańskich. W rezultacie wojny, utrwalił się geograficzny podział Galii na trzy obszary, zdefiniowany przez samego Cezara (opisuje to zdanie rozpoczynające Komentarze, które stało się następnie jednym z najbardziej rozpoznawanych cytatów łacińskich: „Gallia est omnis divisa in partes tres...”): Galia północno-wschodnia, zamieszkana przez Belgów Galia centralna Galia południowo-zachodnia, zamieszkana przez Akwitanów
Podział ten w pewnym sensie przetrwał do średniowiecza, gdyż zarówno Akwitania, jak i Flandria stanowiły specyficzne obszary, których historia stanowi osobny rozdział w historii Francji.