o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()..

Historia mały|lewo|Wierzbiec (Wackenau) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na czeskiej mapie z 1922 Pierwsza historyczna wzmianka o Wierzbcu pochodzi z 1670. Wówczas należał do rodziny Mettichów, którzy również byli właścicielami Łąki Prudnickiej. Następną właścicielką wsi została Helena von Smeskal, która przekazała ją zakonowi bożogrobców w Nysie. Od 1714 Wierzbiec należał do parafii katolickiej w Szybowicach. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego prudnickiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk.

Wieś była własnością zakonną do 1810, kiedy to doszło do sekularyzacji majątków klasztornych na terytorium ówczesnego Królestwa Pruskiego. Dwa lata później, w 1812, król Fryderyk Wilhelm III Pruski przekazał Wierzbiec marszałkowi Gebhardowi Leberechtowi von Blücher. W listopadzie tego samego roku, Blücher wydzierżawił Trzebinę, Miłowice, Wierzbiec i Włóczno Jerzemu Hübnerowi. Blücher urządzał w okolicy Wierzbca polowania na tutejszą zwierzynę. Swoje posiadłości, wraz z Wierzbcem, sprzedał w 1817 Franzowi Hübnerowi. mały|upright|Pieczęć Wierzbca W połowie XIX wieku wieś miała ponad 400 mieszkańców.