Tak się nie stało, sędzia nie zainterweniował, Amerykanka przegrała kolejne cztery punkty, seta i cały mecz i oskarżyła swoją przeciwniczkę o zakłamanie. Rewanż ze strony Williams przyszedł niecały miesiąc później, w półfinale Wimbledonu, w którym zwyciężyła 6:3, 6:2.
Henin-Hardenne wygrała latem dwa prestiżowe turnieje, w San Diego i Toronto. Przed rozpoczęciem wielkoszlemowego US Open 2003 Clijsters awansowała na pierwsze miejsce w rankingu WTA, jako pierwsza Belgijka w historii i jako pierwsza kobieta, która jest najwyżej notowaną zawodniczką, nie mającą na koncie tytułu wielkoszlemowego. Henin-Hardenne na rozstawioną rywalkę trafiła dopiero w ćwierćfinale i była nią Anastasija Myskina, z którą uporała się w dwóch setach. W półfinale, po trwającym ponad trzy godziny pojedynku, odprawiła Jennifer Capriati wynikiem 4:6, 7:5, 7:6(4). W finale zmierzyła się z Kim Clijsters i pokonała ją 7:5, 6:1, zdobywając swój drugi tytuł wielkoszlemowy. Awansowała na drugie miejsce w klasyfikacji światowej, najwyższe w swojej dotychczasowej karierze.