O wsi Więciórka pierwsze zapiski pochodzą z XVII w., jednak jej początki mogą być znacznie starsze. Z 1349 r. pochodzi wzmianka o nadaniu sołtysowi Mikołajowi lasu nad rzeczką Wienciernicą przez Henryka, opata tynieckiegoHistoria na podstawie kroniki prowadzonej w miejscowości, przez pana Dragosza. W 1365 r. dokument wymienia potoki Więciorskie: Mały i Duży. Niewykluczone więc, że wieś istniała już w XIV–XV w. Być może, że były to nawet dwie wsie ("Mała" i "Duża"): w 1539 r. bracia Jordanowie dzielą między siebie ojcowiznę, w skład, której wchodzą obie wsie Więcierże. Śladem tego może być funkcjonowanie do dzisiaj nazw "Więcierza" w dole doliny i "Więciórka" w górze doliny. W tym czasie wieś należała do starostwa lanckorońskiego, będąc jedną z jego mniejszych osad.
Na początku XVII w., po tym jak w wyniku głodu i chorób osada opustoszała, Jan Zebrzydowski, dożywotni starosta lanckoroński, osadził w niej nowych osadników, sprowadzonych z óczesnych Czech i Górnych Węgier (dzisiejszej Słowacji). W tym czasie powstał tu mały folwark, którego właścicielem został kmieć o nazwisku Dziuraj. Dwór mieścił się na roli, zwanej do dziś "Dworzysko". Posiadał nawet swój browar, gdzie wyrabiano piwo na własny użytek.