też Liw) i był administrowany przez dziedzica, Krzysztofa Cieszkowskiego, który zarządzał częścią ziem na terenie Wilczonka. Zamieszkiwał on dwór znajdujący się we wschodniej części Wilczonka, otoczony sadem i niewielkim parkiem wraz ze stawem. W 1827 roku było tu 12 domów i łącznie 90 mieszkańców(Zalewski L., Ziemia liwska, Warszawa 2002 s. 93). Później dwór najprawdopodobniej był przekazywany z ojca na syna, aż do roku ok. 1905, kiedy to dwór wydzierżawił Michał Lebelt, po nim majątek przejął jego zięć – mąż córki Michaliny – Tadeusz Kozłowski. W folwarku pracowało ok. 20 osób z Wilczonka i okolic. Po II wojnie światowej dzierżawcy opuścili majątek, który w ramach reformy rolnej po wrześniu 1944 roku (Reforma rolna w Polsce (1944)) został podzielony między mieszkańców baraków, którzy pracowali w majątku Lebelta, a dwór wraz z sadem i parkiem przeszedł pod rządy państwa, a następnie gminy Kotuń. W latach od 1949 do 1972 w dworze została zorganizowana szkoła podstawowa siedmio-, a później ośmioklasowa. Ze względu na brak odpowiedniej ilości sal do nauki lekcje religii były prowadzone w prywatnych, wolno stojących domach mieszkańców Wilczonka.