Historia Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1268 r. W wiekach średnich mieszkali tu m.in. łucznicy produkujący broń na potrzeby książęcego grodu. Historia dóbr w Witoszowie Górnym znana jest od 1440 roku, kiedy to w źródłach wzmiankowany był Kaspar von Schindel. W następnym stuleciu spośród przedstawicieli rodu znani są; Balzer von Schindel wymieniony w 1550 roku oraz Samuel von Schindel wymieniony w 1568 roku. Budowa siedziby w Witoszowie Górnym związana jest z Leonardem von Geilhorn, do którego wieś należała w 1595 roku. Po nim właścicielem dóbr został Ernest Fryderyk von Sedlitz, później do roku 1694 dobra należały do jego syna Fryderyka. W 1724 roku dobra przejął Walenty Dierich von Sedlitz, po nim od 1745 roku Krystyna Dorotha von Hochberg z Książa z domu von Reuss und Plauen. Po 1783 roku właścicielem dóbr był Krystian Gottlieb von Dobschitz und Plauen, który zmarł w 1786 roku. W 1870 roku dobra w Witoszowie Górnym należały do księcia pszczyńskiego, hrabiego Hochberga z Książa. W latach 1866–1898 dobra przejął ich wcześniejszy dzierżawca Hugo Baucke z Górnego Mokrzeszowa (w roku 1898 wraz z częścią leśnictwa w Pogorzałej). W latach 1902–1905 majątkiem zarządzała Mana Baucke, w latach 1909-1912 Rich Rojahn, w latach 1917-1926 Hans Hemnch XV Hochberg książę pszczyński, po 1930 roku majątek przejęło miasto Świdnica.