W przeciwieństwie do numerów ESN lub MEID w CDMA i innych systemach bezprzewodowych sieci, IMEI jest używany tylko do identyfikacji urządzeń i ma nietrwały lub częściowo trwały kontakt z abonentem. Natomiast abonent jest zidentyfikowany przez transmisję numeru IMSI, który znajduje się na karcie SIM, który może być (w teorii) przeniesiony do każdego mikrotelefonu. Jednak wiele funkcji sieciowych i zabezpieczeń działa dzięki rozpoznawaniu urządzenia używanego przez abonenta.
Składnia numeru IMEI do 2003 Składnia (15 cyfr): NNXXXX YY ZZZZZZ A
TAC (Type Approval Code) – 6 cyfr (NNXXXX) – kod homologacji NN – XXXX – „ME Type Identifier” FAC (Final Assembly Code) – 2 cyfry (YY) – kod montażu: 01,02 – AEG 06 – LG 07,40 – Motorola 10,20 – Nokia 30 – Sony Ericsson 40,41,44 – Siemens 50 – Bosch 51 – Sony, Siemens, Ericsson 60 – Alcatel 61 – Ericsson 65 – AEG 70 – Sagem 75 – Dancall 80 – Philips 85 – Panasonic 86 – Huawei SNR (Serial Number) – 6 cyfr (ZZZZZZ) – numer seryjny SD/CD (Spare/Check Digit – 1 cyfra (A) – 0 (SP) lub suma kontrolna (CD), obliczana za pomocą algorytmu Luhna.