Pod koniec XI wieku kasztelania przeszła na własność kapituły krakowskiej, w drugiej połowie XII wieku wraca zaś ponownie w posiadanie książęce. Po upadku Polski tereny te zajmowane były kolejno przez Prusy i Rosję. Po 1918 r. wróciły w posiadanie Polski. W XIV w. można było już mówić o powstaniu wsi, która nosiła nazwę wtedy nazwę Wola Rypułtowska (od pobliskich Rypułtowic - dzisiejsza część Pabianic). Można było się spotkać również z nazwą Wola Zaredzeńska, tj. leżąca za lasami redzeńskimi. Potem powstała osobna nazwa Rydzyny, która zachowała się do dziś. Wola Rypułtowska już w XIV wieku należała do osad, które pierwotnie tworzyły parafię pabianicką wraz z Bychlewem, Jutrzkowicami, Ślądkowicami, Karniszewicami, Rypułtowicami, Chocianowicami, Łaskowicami, Retkinią, Rudą i Gadką. W XVI wieku Wola Zaradzyńska przeszła do kolegiaty łaskiej. Śladem rozgraniczenia dóbr tuszyńskich od wsi kapitulnych jest dokument Zygmunta Starego z Piotrkowa – 9 stycznia 1531 r. Na podstawie prawa książęcego i tego dokumentu wieś zobowiązana była do licznych posług, które mieszkańcy musieli pełnić wobec Zygmunta z Piotrkowa. Przywilej z 1602 roku zabraniał mieszkańcom Woli Zaradzeńskiej m.in. wytwarzania trunków. Musiano je kupować w Pabianicach. W XVIII wieku wieś z powodu wojen, pożarów i epidemii została całkowicie wyludniona. W 1921 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wola Zaradzyńska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.