Przywilej lokacyjny został wystawiony w 1341 roku przez wójta biskupiego, Henryka von Luter. Wówczas to kapituła przekazała rycerzowi Nikolaus w lenno od biskupa warmińskiego majątek na prawie chełmińskim, liczący 21 łanów (352,8 ha), z 12 latami wolnymi od podatku, ponieważ obszar jego porastała puszcza. Lennik otrzymał duże i małe sądownictwo. W zamian winien był na każde wezwanie zwierzchności stawać konno i w lekkiej zbroi, a nadto wspomagać budowę zamków. W akcie lokacyjnym zapewniono lennikowi dożywotnie prawo połowu ryb na własne potrzeby w pobliskim jeziorze Sayn a w jeziorze Dejnowo także dla jego spadkobierców..
W roku 1469 jedna trzecia wsi Worpławki (7 łanów) stała się własnością kościoła św. Piotra i Pawła w Reszlu – na podstawie testamentu właściciela majątku reszelanina Bartłomieja Schönflussa. Pozostała część majątku należała do Gerharda Roelanda i Nicolasa Hoffmanna, którzy odsprzedali ją w 1525 roku Georgowi von Troschke. Worpławki pozostawały we władaniu rodziny Troschke do 1664 roku, kiedy odkupiło je miasto Reszel.
W 1719 14 łanów od miasta Reszel kupił Stephan Romaironi. W 1767 r. miasto Reszel było właścicielem 5 łanów ziemi w Worpławkach. W 1774 roku właścicielem majątku był szlachcic Andreas von Trzciński, który wybudował dwór,.