„...ze wszystkiemi przyległościami do tych dóbr należącymi polami, rolami, łąkami, borami, rzekami, wszelkich ściekami stawami i sadzawkami, młynem, znajdującemi się zasiewami, wszelkimi ozimemi i jaremi tak dworskiemi iako i wieyskiemi, załogami włościan, ich powinnościami, czynszami, daninami, propinacjami w tych dobrach będącemi, garcem większym iednym, i kotłem także iednym miedzianemi oraz ze statkami drewnianemi, gorzelanemi, i browarnemi zgoła z wszelkiemi przyległościami...”. Majątek na krótko wykupił w 1860 r. syn Stanisława – Jan Nepomucen Bogusławski, lecz w osiem lat później został wywłaszczony na rzecz Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Wtenczas rozległość majątku oszacowano na 542 morgi, prętów 256 (po odliczeniu gruntów przeznaczonych do uwłaszczenia włościan). W słowniku geograficznym B. Chlebowskiego podano, iż całkowita wielkość tej części dóbr Włocin i Grzymaczew oznaczonej lit. A wynosiła 703 morgi czyli ok. 400 hektarów [pozostała część oznaczona lit. B liczyła ok. 230 hektarów].
Zobacz też Włocin-Kolonia Ścibor-Bogusławscy herbu Ostoja
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Bibliografia Księgi sieradzkie ziemskie 83, k.232-234v., akty notarialne notariusza Godlewskiego nr aktu 160 (Arch. Państw. w Kaliszu)
*