Wólka Batorska – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Batorz. Leży nad Porem.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Wieś jest sołectwem. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 427 mieszkańców i była trzecią co do wielkości miejscowością gminy Batorz. Miejscowa ludność wyznania katolickiego przynależy do Parafii św. Stanisława w Batorzu PierwszymStrona internetowa Diecezji Sandomierskiej..

Historia Wieś powstała pod koniec XVI wieku jako przysiółek Batorza. Jej pierwotna nazwa brzmiała Żabia Wólka. Pierwsze wzmianki na jej temat pochodzą z 1592 roku jako własność Olelkiewiczów-Słuckich, potem Radziwiłłów. W 1604 roku weszła w skład włości ordynackich. W 1626 roku zamieszkiwało ją 20 zagrodników, 3 komornice oraz kowal i bednarz. Z racji, że była położona nad rzeką, od co najmniej 1695 roku istniał młyn wodny. W czasie wojny północnej Wólka doznała pewnych zniszczeń, między innymi zerwaniu uległ młyn (1715 rok). W 1787 roku wieś zamieszkiwało 245 osób. Na początku XIX wieku funkcjonowała w Wólce karczma. W wyniku wojen napoleońskich spadła liczba mieszkańców. Jednak w II połowie XIX wieku straty ludnościowe zostały zrekompensowane.