Wólka i Husiny w 1915 r. thumb|Wólka i Husiny w 1915 roku. Ze względu na bogate złoża piasku białego, wraz z rozwojem Centralnego Okręgu Przemysłowego w latach 1936–1939 w okolicy Husin, powstała huta szkła, dająca zatrudnienie okolicznym mieszkańcom. Niestety lata II wojny światowej przerwały działalność huty, została ona doszczętnie spalona. Po II wojnie światowej w Wólce Husińskiej przeprowadzono reformę rolną, powstała najpierw siedmio-, a potem ośmioklasowa szkoła, którą kształciła dzieci i dorosłych. Największy rozwój wsi przypada na koniec lat 50. i początek 60. Powstała utwardzona szosa, która biegnie przez całą miejscowość i łączy ją ze Stanisławowem i Krasnobrodem. W tym czasie została doprowadzona do każdego domu energia elektryczna i bieżąca woda. Powstała Ochotnicza Straż Pożarna, Koło Gospodyń Wiejskich oraz rozwinął się ruch młodzieżowy „Wici”. W 1972 roku na X-lecie OSP została oddana do użytku murowana remiza wraz ze świetlicą, w której koncentruje się życie kulturalne wsi. W latach 70. powstała kopalnia piasku, którego wydobyciem zajęły się Lubelskie Przedsiębiorstwo Eksploatacji Kruszywa. W 1984 roku rozpoczęto budowę kaplicy pw. św. Jana Chrzciciela, w czerwcu 1985 nastąpiło jej poświęcenie. Pod koniec lat 80.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wólka Husińska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.