Maria Tudor zwana Różą Tudorów (ur. 18 marca 1496, zm. 25 czerwca 1533) – królewna angielska, królowa Francji w latach 1514–1515 jako trzecia żona Ludwika XII Walezjusza, księżna Suffolk od 1515 r. jako żona Karola Brandona. Była najmłodszym dzieckiem (które przeżyło więcej niż rok) króla Henryka VII i Elżbiety York.
Życiorys Rodzina i pochodzenie Urodziła się 18 marca 1496 r. jako córka Henryka VII Tudora i Elżbiety York. Małżeństwo jej rodziców zostało zawarte w 1486 r. i stanowiło zwieńczenie Wojny Dwóch Róż. Ze strony ojca była wnuczką Edmunda Tudora oraz Małgorzaty Beaufort, natomiast ze strony matki jej dziadkami byli król Anglii Edward IV York i Elżbieta Woodville.
Miała kilkoro rodzeństwa, jednak dzieciństwo przeżyli tylko jej dwaj starsi bracia: Artur, który zmarł w 1502 r. i Henryk VIII Tudor oraz siostra Małgorzata. Maria dużo czasu spędzała z młodszym bratem i wdową po Arturze Katarzyną Aragońską.
Matka Marii zmarła przy porodzie w 1503 r.
Po śmierci jej ojca w 1509 r. tron objął Henryk VIII Tudor.