W roku 1785 we było 5 domów (gospodarstw domowych, zagród). W 1818 r. było już 9 domów („dymów’) a mieszkało 50 osób. W 1839 w 16 domach mieszkało 95 osób. W roku 1837 w Wygrynach wybudowano jednoklasową szkołę. W tym czasie zabudowa wsi była nieregularna a w wyniku separacji powstało kilka kolonii (wybudowań – jak mawiano na Mazurach). Mieszkańcy trudnili się rolnictwem, drobnym rybołówstwem oraz zbierali runo leśne i zajmowali się wyrębem lasu. Pod koniec XIX w i na początku XX mieszkańcy znajdowali zatrudnienie w pobliskich tartakach (jeden znajdował się w Wygrynach) oraz dorabiali trudniąc się transportem drewna. Do 1872 r. Wygryny oraz pobliskie osady: Kokoszka i Orłówko pozostawały pod administracją leśną w Guziance lub w Mikołajkach. W 1872 r. powstała samodzielna pod względem administracyjnym gmina.
W 1935 r. w dwuklasowej szkole, zatrudniającej dwóch nauczycieli, uczyło się 104 dzieci. Przed powstaniem parafii w Ukcie, Wygryny podlegały parafii w Mikołajkach.