Kolej Sowiogórska (także: kolejka sowiogórska, niem. Eulengebirgsbahn) – dawna normalnotorowa kolej prowadząca z Dzierżoniowa przez Pieszyce, Bielawę, Srebrną Górę, Przełęcz Srebrną, Wolibórz, Słupiec do Ścinawki Średniej, o długości 62 km. Niekiedy tą nazwą określany jest jedynie jej górski odcinek ze Srebrnej Góry do Woliborza, na którym miejscami zamontowana była dodatkowa szyna zębata. thumb|left|Most wiszący w Srebrnej Górze thumb|Wiadukt w Żdanowie thumb|Stacja kolejowa Nowa Ruda Słupiec
Budowniczym kolei była spółka akcyjna Eulengebirgsbahn AG, powołana (w lipcu 1899) specjalnie do realizacji tego przedsięwzięcia. Jej akcjonariuszami byli: przedsiębiorstwo kolejowe , pruski skarb państwa, powiat dzierżoniowski, inne miejscowości leżące na trasie kolei oraz osoby prywatne.
Projekt trasy opracowano w latach 1895–1896. Miała ona służyć przede wszystkim jako atrakcja turystyczna, lecz także na potrzeby transportu węgla z kopalń w Słupcu i Nowej Rudzie do Dzierżoniowa. Pierwsze prace rozpoczęto już w 1897 r.