right|250px right|250px thumb|Zbiorowa mogiła polskich żołnierzy poległych 1–2 września 1939 r. w bitwie pod Mokrą w Miedźnie|alt=Kwatera pamięci z brukowaną alejką, szeregiem wysokich masztów i kamiennymi pomnikami; pośrodku stoi duży kamienny krzyż, a całość otaczają drzewa i krzewy thumb|Tablica na Grobie Nieznanego Żołnierza w WarszawieMOKRA 1 – 2·IX·1939|alt=Ciemna kamienna tablica z wyrytymi nazwami bitew kampanii wrześniowej i datami; po prawej widoczny jasny kamienny filar oraz drzewa Bitwa pod Mokrą – jedno z pierwszych starć zbrojnych Wojska Polskiego podczas II wojny światowej, które miało miejsce 1 września 1939 roku w pobliżu wsi Mokra, 5 km na północ od miasta Kłobuck, 23 km na północny zachód od Częstochowy, w ówczesnym województwie kieleckim.
Wołyńska Brygada Kawalerii pod dowództwem płk. Juliana Filipowicza powstrzymywała przez cały dzień niemiecką 4 Dywizję Pancerną gen. Reinhardta, wspieraną przez lotnictwo, m.in. bombowce nurkujące Stuka.