Żytowiecko (niem. Seide) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Poniec. Na południowy wschód od wsi przepływa Rów Polski (Kopanica), otoczony mokradłami.
Historia Wieś istniała przynajmniej w 1310 roku i należała do powiatu ponieckiego. Pierwszy kościół istniał przed 1446. W 1580 mieszkali tu m.in. Jakub Żytowiecki, Barbara Żytowiecka i Jakub Rakoszewski. Drewniany kościół został odnowiony staraniem Mikołaja Mycielskiego w poł. XVII wieku. Istniejący kościół z cegły wybudował w 1777 Maksymilian Mielżyński. Parafia należała do dekanatu krobskiego i w 1873 liczyła 1921 wiernych.
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Żytowiecko należało do okręgu krobskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Rokosowo, którego właścicielem był wówczas (1846) Józef Mycielski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 445 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 49 dymów (domostw).
Pod koniec XIX wieku w Żytowiecku była szkoła, a wieś liczyła 15 gospodarstw i 272 mieszkańców, z czego 9 ewangelików. Folwark Żytowiecko-Aleksandrowo podlegał właścicielom pobliskiego Grodziska.