W latach 1905 (Sprawocznaja Knika Lubelskoj Guberni 492) i 1921 (Spis powszechny z roku 1921 s.85) „Zastów Karczmiski” był większy od „Zastowa Polanowskiego”, bo założony później na zabezpieczonym od wód Wisły terenie, mógł się lepiej rozwinąć.
W okresie Królestwa Polskiego istniała gmina Zastów. W wieku XV według podania Jana Długosza wieś oddawała dziesięciny snopowe i konopne klasztorowi łysogórskiemu w wymiarze 1 grzywny. Biskup elekt Fryderyk Jagiellończyk krakowski zatwierdza klasztorowi w roku 1492 dziesięciny snopowe między innymi w Zastowie.
W połowie XV wieku wieś była własnością królewską w 1488 roku należała do kazimierskiego klucza starosty lubelskiego. W roku 1509 było tu 15 kmieci, czynsz ogółem wynosił 5 grzywien 16 groszy (Archiwum Skarbu Koronnego LIV, IX 24).
W nocie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1895 opisano dwie wsie Zastów Karczmiski i Zastów Polanowski, w powiecie nowoaleksandryjskim, gminie Rogów, parafii Wilków. Leżą na prawym brzegu Wisły o 8 wiorst na południe od Kazimierza. Zastów Karczmiski leży w głębokiej dolinie wytworzonej przez koryto rzeki Chodla, uchodzącego tu do Wisły a Zastów Polanowski na rozległej kępie wiślanej. Jest tu obecnie do 900 mieszkańców (rok 1877) Ludność trudni się hodowlą śliwek i jabłek w licznych sadach.