W 1500 r. syn Jana, Andrzej Słomowski (także Głażewski, Zatomski) zeznał na procesie, iż ojciec zaspokoił jego roszczenia do dóbr ojcowskich i macierzystych, m.in. do obu Zatomiów. W 1519 r. tenże Andrzej Zatomski zastawił Nowy Zatom Andrzejowi Górce z Osiecznej. Tak posiadłości zatomskie weszły w skład dóbr sierakowskich.
Andrzej Górka († 1551) herbu Łodzia odziedziczył w 1542 r. po śmierci swego ojca Łukasza, wojewody poznańskiego, później biskupa kujawskiego m.in. miasto Sieraków. Jego z kolei sukcesorem był syn Łukasz Górka, wojewoda poznański.
W 1571 r. cały klucz sierakowski, na pewno już wraz ze Starym i Nowym Zatomiem, przeszedł na własność Jakuba Rokossowskiego, herbu Glaubicz, posła na sejmy, kasztelana śremskiego i podskarbiego koronnego.
W 1581 r. i 1583 r. płatnikiem poboru z obu Zatomiów był Jan Rokossowski, jego syn z pierwszego małżeństwa. W 1591 r. klucz sierakowski nabył Jan Opaliński z Bnina, h. Łodzia, kasztelan rogoziński.
Następnie gospodarzył tu jego syn wojewoda, poznański Piotr Opaliński oraz jego synowie: Krzysztof (1609–1655) i Łukasz (1612–1662), którzy zasłynęli na polu literatury. Właśnie Łukasz Opaliński, w obecności brata Krzysztofa i matki, zapisując 17 lipca 1634 r. Szpitalowi św.