Historia Wieś wzmiankowana w źródłach po raz pierwszy w roku 1349 jako Zdzary. Począwszy od XIV w. stanowiła własność szlachecką rodu GozdawitówSłownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu. W późniejszym okresie w wyniku podziałów z dóbr tych wyłoniło się kilka jednostek osadniczych: Zdziar Wielki, Zdziar Mały, Zdziar Gęsi (Gasowski), Zdziar Łopatki, Zdziar Krawieczyn, Zdziar Bylin i Zdziar SarzynI. Sadkowski, Szlachta drobna w powiatach płońskim i płockim. Przydomki osób i wiosek, „Wisła” 17 (1903), s. 674, z których obecnie tylko cztery pierwsze zachowały w nazwie jako pierwszy człon Zdziar. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego w 1827 r. Zdziar Wielki liczył 14 domów i 115 mieszkańców, a kilkadziesiąt lat później – 12 domów i 164 mieszkańców i był siedzibą urzędu gminnegoSłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XIV, Warszawa 1895, s. 552.
Według spisu powszechnego z 30. września 1921 r. miejscowość zamieszkiwało 238 osób, w tym 230 narodowości polskiej i 8 narodowości żydowskiejSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polski, t. 1: M. St. Warszawa, Województwo warszawskie, Warszawa 1925. s. 116. W okresie międzywojennym wieś była siedzibą gminy Staroźreby, posiadała także szkołę powszechną.