Historia Wieś należy do najstarszych w rejonie. W latach 60. XX wieku w rejonie wsi odkryto grodzisko kultury łużyckiej. Już w 1209 r. została wymieniona w dokumentach jako posiadłość kanoników regularnych z klasztoru Najświętszej Marii Panny na Piasku we Wrocławiu, wchodząca w skład Górki. Pierwotnie lokowana była na prawie polskim iure polonico. Ponownie w 1221 roku książę śląski Henryk Brodaty przeniósł lokację miejscowości notowanej wówczas jako Sivridaw na prawo niemieckie. Około połowy XIII w. istniał tu już kościół. Wieś odgrywała sporą rolę w dobrach klasztoru. W latach 1348–1392 w dokumentach wielokrotnie przewijał się niejaki Mikołaj z Zebrzydowa, być może sołtys dziedziczny, bo wieś cały czas była własnością klasztoru. Po kasacie dóbr kościelnych w 1810 r. Zebrzydów stał się wsią królewską. Wieś nie ma określonego układu przestrzennego.