W 1898 roku stary dwór przeznaczono dla ogrodnika i przebudowano go z użyciem konstrukcji ryglowej (ramowej).
Układ przestrzenny wsi ukształtowany w XIX wieku zachował swój charakter, z typowym podziałem na parcele, z zabudowaniami ustawionymi szczytami do ulicy. Większość budynków mieszkalnych i gospodarczych pochodzi z początku XX wieku. Ziemiełowice przed 1945 rokiem należały do grona tych miejscowości ziemi namysłowskiej, w których mimo częściowej germanizacji, utrzymał się żywioł polski, a miejscowa ludność w sporej większości zachowała polsko brzmiące nazwiska i polską mowę.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: prezbiterium kościoła, obecnie kościół fil. pw. św. Marii Magdaleny, gotyckie z poł. XIV w., l. 1958-1960, pierwotnie istniała mała kapliczka, którą po dobudowaniu gotyckiego prezbiterium i drewnianej nawy zamieniono na zakrystię. Po pożarze w 1762 roku kościół popadł w ruinę. Dopiero w latach 1958-60 mieszkańcy Ziemiełowic odbudowali oryginalny, murowany z cegły w polskim wątku, gotycki korpus prezbiterium. wypisane z księgi rejestru zespół pałacowy, z k. XIX w.: pałac, w 1898 roku w szczycie świetności majątku, rodzina Methnerów wzniosła eklektyczny pałac, z przewagą form neomanierystycznych i neobarokowych. W latach 80. XX w.