Wojna Szwabska (niem. Schwabenkrieg, wojna austriacko-szwajcarska) – konflikt zbrojny, który miał miejsce pomiędzy styczniem a wrześniem 1499 r. pomiędzy Szwajcarami a austriackimi Habsburgami i sprzymierzonym z nimi Związkiem Szwabskim. Wojna toczyła się o panowanie na przygranicznych terenach Szwajcarii i Habsburgów.
Konflikt pomiędzy Habsburgami a Szwajcarami W XV w. Habsburgowie na skutek licznych konfliktów utracili wszystkie swoje posiadłości w Szwajcarii (1415 Aargau z rodowym zamkiem Habsburg, 1460 Thurgau). Po roku 1460 szwajcarskie miasta zawarły sojusze z miastami Rzeszy na północ od Renu (Rottweil, Mühlhausen, Buchhorn i Wangen im Allgäu). Szwajcarskie miasta Zurych oraz Berno starały się włączyć do związku także Konstancję, silnie związaną z tymi miastami. Niektóre z miast odrzuciły ofertę przystąpienia do Związku. W roku 1468 w wyniku wojny z Austrią (tzw. Waldshuterkrieg) w południowym Schwarzwaldzie Szwajcarzy utracili Sundgau. W wojnie burgundzkiej jednak okazali się lepsi, rozciągając swoje panowanie nad spornymi terytoriami. Także habsburski regent Tyrolu i Górnej Austrii, książę Zygmunt Austriacki w roku 1474 uznał stan posiadania Szwajcarów. Za rządów cesarza Fryderyka III Habsburga pojawiły się jednak kolejne zagrożenia restytucji habsburskiej w Aargau i Thurgau.