populacje z dorzecza Orinoko, Rio Negro i Essequibo zostały przez tych autorów przeniesione do odrębnego gatunku Chelus orinocensis. W tym ujęciu systematycznym matamata zamieszkuje następujące państwa: Boliwia, Brazylia, Ekwador, Gujana Francuska, Kolumbia, Peru i Surinam.
Biotop Rzeki i ich bagniste rozlewiska.
Pokarm Jedzą głównie małe ryby oraz inne organizmy wodne: żaby, kijanki, owady wodne i ich larwy.
Zachowanie Na zdobycz czatuje nieruchomo na dnie pod wodą, czekając, aż ryba zbliży się na odpowiednią odległość, i wtedy jednym gwałtownym ruchem otwiera szeroki pysk, a wytworzony prąd wsysa rybę do środka.
Rozmnażanie 12–28 jaj składanych na plażach bądź brzegach małych zatoczek. Czas inkubacji przy temperaturze 28–30 °C wynosi ok. 200 dni.
Ochrona Gatunek ten od 2023 roku jest objęty załącznikiem II konwencji waszyngtońskiej (CITES) i aneksem B UE.
Przypisy
Kategoria:Żółwie Ameryki Południowej Kategoria:Matamatowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1783 roku