Marcin Górski alias Małołęski (1497), Maciej Jastrzębski alias Łowęcki (1497) oraz później jego synowie: Paweł Kembłowski (1507,1510), Maciej Goliński (1510) i inni. W 1434 roku z fundacji braci Jakuba Nosowskiego i Krzysztofa z Wławy Wławskiego został wzniesiony w Noskowie kościół pw. Świętej Trójcy. Zapoczątkowało to długotrwałe pretensje parafii w pobliskiej Potarzycy do zwierzchnictwa nad kościołem w Noskowie. Co do parafialnego charakteru kościoła w Noskowie nie ma wątpliwości dopiero od 1614 roku, gdy to po długim wakacie w okresie reformacji (kiedy to kościół przejęli prawdopodobnie protstanci) powołano na stanowisko plebana kościoła parafialnego w Noskowie księdza Urbana.
W dokumentach z roku 1510 Nosków nazywany jest miastem (właścicielką miasta pani Dorota), lecz już w roku 1533 znów określany jest jako wieś. Po Noskowskich właścicielami Noskowa byli Dobrzyccy, Gajewscy i Święciccy. Po Święcickich przeszedł Nosków wraz z cała majętnością górską w ręce Szołdrskich, po których przejął rząd pruski. W roku 1835 od rządu pruskiego całą majętność za 99000 talarów kupili Mollardowie, a po wymarciu ich męskiej linii przez ożenek przejęli Fischerowie. Około roku 1884 Nosków dzielił się na wieś oraz dwa folwarki. We wsi było 398 domów, 441 mieszkańców, 28 ewangelików, 413 katolików, 135 analfabetów.