thumb|Amedeo Modigliani – Portret Paula Guillaume'a (1916) thumb|Okładka książki A. Warnoda Les berceaux de la jeune peinture (Paris 1925) poświęconej „szkole paryskiej” thumb|Gustaw Gwozdecki – Wieczorna tęsknota
École de Paris () – nazwa stworzona w 1924 przez malarza i teoretyka sztuki Amédée Ozenfanta dla określenia nowych zjawisk w paryskim środowisku artystycznym, zaistniałych w związku z napływem cudzoziemców. Terminem tym umownie oznaczano zróżnicowane, wielonarodowe skupisko artystyczne ze znacznym udziałem twórców pochodzenia żydowskiego, czynne w Paryżu w okresie międzywojennym, a także później, po II wojnie światowej. Nie odnosił się on do żadnego określonego kierunku w sztuce, obejmując różne odmienne poglądy i postawy artystów oraz ich poszukiwania twórczeAndrzej Dulewicz: Słownik sztuki francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 137..
Geneza nazwy W publicystyce nazwy tej jako pierwszy użył André Warnod 4 stycznia 1925 w artykule L'Etat et l'art vivant.