Nie pociągały nas skandale, nie czerpaliśmy natchnienia ze śmiałych teorii estetycznych, po prostu garnęliśmy do siebie – jednoczyło nas poczucie wspólnej niedoli.[...] Potem historycy sztuki wymyślili etykietkę "Szkoła Paryska"; należałoby raczej powiedzieć: okrutna szkoła życia, bo tę właśnie szkołę przeszliśmy w ParyżuIlia Erenburg: Ludzie, lata, życie, 1891-1917. T. 1: Dzieciństwo i młodość (tłum. W. Komarnicka) Warszawa 1961, s. 175..
La Ruche Był to budynek zaprojektowany przez Gustava Eiffela, który po wystawie światowej w 1900 roku zamieniono na pracownie dla artystów; tam kierowała się większość z nich po przybyciu do Paryża. W ośmiokątnej, trzypiętrowej budowli pokrytej dachem w kształcie chińskiego kapelusza znajdowało się ok. 140 pomieszczeń o kształcie trójkąta, w których zimą panował ziąb, a dostęp do bieżącej wody był znikomy. Czynsze były niskie i wynosiły 50 franków rocznie. Jako pierwszy zamieszkał tam Marc Chagall, który jednak stronił od innych artystów.