mały|Książę Adam Jerzy Czartoryski, prezes Rządu Narodowego mały|Herb Królestwa Polskiego z lat 1830–1831 mały|Akt przysięgi członków Rządu Narodowego z 8 lutego 1831 roku Rząd Narodowy – polski rząd powołany 29 stycznia 1831 uchwałą Sejmu Królestwa Polskiego. Formalnie pełnił funkcję głowy państwa i sprawował najwyższą władzę wykonawczą w Królestwie Polskim podczas powstania listopadowego.
Geneza Po powołaniu 1 grudnia 1830 przez Radę Administracyjną Wydziału Wykonawczego o składzie mieszanym, 3 grudnia rada ta formalnie przestała istnieć, cedując swoje kompetencje na pięcioosobowy Rząd Tymczasowy pod prezesurą księcia Adama Jerzego Czartoryskiego. Organ ten z kolei przekształcił się 21 grudnia 1830 w Radę Najwyższą Narodową. Po przeprowadzeniu 25 stycznia 1831 przez Sejm detronizacji króla Mikołaja I Romanowa zaistniała potrzeba przeniesienia kompetencji głowy państwa.
Kompetencje 29 stycznia Sejm podjął uchwałę, większością 93 głosów do 13, mocą której powołał Rząd Narodowy, przyznając mu władzę konstytucyjną królewską i władzę rządzącą. Rząd ten miał prawo dysponowania dochodami skarbu państwa, w ramach uchwalonego przez Sejm budżetu.