Numinosum i uczucie numinotyczne To coś niepoznawalnego, „siła, która oddziaływa na człowieka, napawa go przerażeniem i lękiem, a równocześnie pociąga go i zniewala” jak pisze Józef Keller. Można zauważyć tu podobieństwo do rzeczy samej w sobie Kanta. To kategoria religijna, aprioryczna, niezależna od historii, kultury itp. Skąd wiemy że istnieje? Dzięki sensus numinis, odczuciu. Sensus numinis, odczucie boskości jest warunkiem religii, jak tłumaczy R. Otto, „ żyje w każdej religii jako coś, co dla niej jest czymś najbardziej skrytym i bez czego nie byłaby ona w ogóle religią”Ibidem, s. 33.. Skutkiem bojaźni jest uczucie zależności stworzenia (to nawiązanie do Schleiermachera), jest „uczuciem stworzenia, które pogrążone jest we własnej nicości i przemijaniu wobec tego, co jest ponad wszelkim stworzeniem”Ibidem, s. 36.. To „uczucie całkowitej zależności samego siebie zakłada uczucie całkowitej wyższości (i niedostępności) numinosum”Ibidem, s. 38. – jak pisze R. Otto. Uczucie numinotyczne „jest uczuciem, którego nie da się wyprowadzić z żadnego innego uczucia, które się z żadnego innego nie rozwinie, lecz jest uczuciem jakościowo odrębnym, oryginalnym, jest uczuciem pierwotnym nie w znaczeniu czasowym, lecz zasadniczym”Ibidem, s.