Mając 9 lat z zaproszenia Szwedzkiego Związku Tenisa Stołowego uczestniczył w odbywającym się w Örebro obozie tenisowym. Gdy matka Waldnera – Marianne – przyjechała zabrać go do oddalonego o ok. 250 km domu, ten odrzekł: „Jutro odbywa się tutaj turniej. Za wszelką cenę nie chcę, żeby mnie ominął”. W 1975 zdobył mistrzostwo Szwecji w kategorii wiekowej do lat 11, co udało mu się także w 1976.
Ledwie rok później, 5 października 1977 roku zadebiutował w szwedzkiej ekstraklasie w barwach klubu Stockholms Spårvägars GoIF i wkrótce wygrał swój pierwszy mecz. Jego przeciwnik pytał potem „jak można pokonać kogoś, kogo się nie widzi?” – Waldner miał wtedy bowiem tylko 140 cm wzrostu.
W 1978 zdobył tytuł wicemistrza Szwecji w kategorii wiekowej do lat 13, przegrywając w finale zawodów z Jörgenem Perssonem w dwóch setach (21-19, 21-19). Był to pierwszy mecz między tymi zawodnikami, którzy przez całą karierę w samej grze pojedynczej mierzyli się 102 razy.